مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: صالح محبی
کلیدواژه ها : 1 - سردرد 2 - نقطه تماس داخل بيني 3 - ميگرن 4 - جراحي آندوسكوپيك بيني و سينوس
: 6898
: 88
: 0
ایندکس شده در :
چكيده زمينه و هدف: بعضي انواع سردردها منشأ سينوس و بيني دارند كه ممكن است در غياب التهاب و عفونت باعث درد شوند. نقاط تماس اجزا ديواره خارجي حفره بيني با سپتوم از طريق سيستم تريژمينوواسكولار ميتواند عامل شروع و محرك درد باشد. هدف از اين مطالعه، ارزيابي اثربخشي جراحي آندوسكوپيك بيني و سينوس در رفع سردردهاي ناشي از نقاط تماس داخل بيني با توجه ويژه به روشهاي تشخيصي و انتخاب بيمار ميباشد. روش بررسي: اين مطالعه آيندهنگر، غيرتصادفي و نيمه تجربي بر روي 36 بيمار با سردرد مزمن و مقاوم به درمان انجام شد. بيماران تحت بررسي و معاينه(رينوسكوپي و/ يا آندوسكوپي)، سيتياسكن سينوس و آزمون بيحسي موضعي قرار گرفتند. براساس روش تشخيصي موارد به 4 گروه تقسيم شدند. شدت سردرد قبل و بعد از عمل، با پيگيري ميانگين 18 ماهه با روش (VAS)Visual analogue scale (نمره 10-0) ثبت شد، و به روش ANOVA آناليز گرديد. يافتهها: موفقيت درماني كلي 83%، بهبودي كامل 11% و كاهش بارز علائم در 72% موارد ديده شد. بهترين جواب به درمان در گروهي ديده شد كه همه روشهاي تشخيصي به كار رفته در آنها مثبت بود. در عين حال، نتايج در همه گروهها با گروهي كه فقط معاينه مثبت داشتند، تفاوت آماري نشان داد. 39% بيماران تشخيص قبلي ميگرن داشتند، كه در 78% جواب به درمان ديده شد. نتيجهگيري: در صورت عدم جواب به درمان طبي، جراحي در مواردي كه شواهد مبني بر وجود نقطه تماس بيشتر باشد، موفق و قابل توصيه است. اين امر حتي در افراد با تشخيص ميگرن نيز ميتواند صحيح باشد. كليدواژهها: 1 – سردرد 2 – نقطه تماس داخل بيني 3 – ميگرن 4 – جراحي آندوسكوپيك بيني و سينوس
نویسندگان: آرتمیس عرفان, مرضیه نجومی
کلیدواژه ها : كليدواژهها 1 - آكوستيك رينومتري 2 - حداقل سطح مقطع بيني 3 - حجم بيني
: 5957
: 15
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: ارزيابي Objective راه هوايي بيني، كمك فراواني در جهت درك عملكرد تنفسي از راه بيني ميباشد. تست آكوستيك رينومتري، يكي از شايعترين تستهاي مورد استفاده در اندازهگيريهاي Objective راه هوايي بيني ميباشد. اين تست، قابليت اندازهگيري سطح مقطع بيني در فواصل مختلف از nostril، حجم بيني و تعيين محل حداقل سطح مقطع بيني را دارا ميباشد. با توجه به اينكه ميزان متغيرهاي ذكر شده در نژادهاي مختلف، متفاوت ميباشد، بدست آوردن مقادير نرمال در جمعيت بالغ ايراني به عنوان معياري در امر تشخيص و درمان بيماريهاي راه هوايي بيني بسيار مفيد ميباشد. روش بررسي: تعداد 180 نفر از جمعيت بالغ(60-18 سال) ايراني بدون شكايت راه تنفسي بيني، تحت تست آكوستيك رينومتري قرار گرفتند و متوسط حجم و حداقل سطح مقطع بيني در آنها تعيين گرديد و همچنين ارتباط اين متغيرها با سن، جنس، قد، وزن، مصرف سيگار و مصرف داروي ضد احتقان موضعي بررسي شد. مطالعه از نوع مقطعي(cross sectional) بود و از آزمونهاي Correlation test، T Test و Descriptive statistics در نرمافزار spss استفاده شد. يافتهها: در جمعيت مورد مطالعه، قبل از مصرف داروي ضد احتقان، حجم كل بيني(مجموع حجمهاي راست و چپ)، 94/0±12/8 سانتيمتر مكعب و حداقل سطح مقطع كل بيني، 17/0±9/0 سانتيمتر مربع بود. مقادير فوق ارتباط معنيداري با مصرف سيگار، سن، جنس، قد و وزن افراد مورد مطالعه نداشتند. حجم و حداقل سطح مقطع بيني پس از مصرف دكنژستان افزايش داشته است. نتيجهگيري: با توجه به تفاوت حجم و حداقل سطح مقطع بيني در نژادهاي مختلف، استفاده از اين آمار در نژاد ايراني، معيار مناسبي براي تشخيص بيماريهاي رينولوژيك، انتخاب درمان صحيح(طبي يا جراحي) و همچنين مقايسه نتايج قبل و پس از عمل جراحي راههوايي بيني ميباشد.
نویسندگان: آرتیمس عرفان
کلیدواژه ها : 1 - كيست هيداتيد 2 - اكينوكوكوس گرانولوسوس 3 - پاروتيد
: 5349
: 9
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: بيماري هيداتيد، يك عفونت مشترك بين انسان و حيوان ميباشد كه بيماري در انسان، توسط مرحله لاروي كرم نواري اكينوكوكوس گرانولوسوس ايجاد ميشود. بيشتر عفونتهاي انساني به دنبال خوردن مواد آلوده به مدفوع سگ ايجاد ميشوند. تخم از طريق روده نفوذ كرده و از طريق وريد باب به كبد، ريه و بافتهاي ديگر ميرسد و در آنجا به كيست تبديل ميشود. حدود 50% موارد كيستها در كبد، 30% در ريه و 20% در ارگانهاي ديگر ديده ميشوند. درگيري سر و گردن بسيار نادر ميباشد. معرفي بيمار: در اين مقاله يك مورد نادر از درگيري ايزوله غده پاروتيد توسط كيست هيداتيد در خانم جواني معرفي ميشود كه به علت اثر فشاري كيست دچار ضعف در شاخه تمپورال عصب فاسيال در سمت درگير شده بود. بيمار تحت عمل خارجسازي كيست توسط عمل پاروتيدكتومي سطحي قرار گرفت و تشخيص، توسط پاتولوژي تاييد گرديد. در بررسي ارگانهاي ديگر بيمار، درگيري ساير مناطق وجود نداشت. بيمار پس از آن، به مدت 2 هفته تحت درمان با آلبندازول قرار گرفت. نتيجهگيري: شيوع بيماري هيداتيد در سر و گردن نادر ميباشد. در مناطق اندميك وجود توده در سر و گردن با رشد پيشرونده، بايد شك به بيماري هيداتيد را برانگيزد. در كشور ايران نيز كه از نظر بيماري هيداتيد اندميك محسوب ميشود، اين بيماري بايد در تشخيص افتراقي تودههاي سر و گردن قرار گيرد. كليدواژهها: 1 – كيست هيداتيد 2 – اكينوكوكوس گرانولوسوس 3 – پاروتيد
نویسندگان: سیدعلیرضا امامی
کلیدواژه ها : كليدواژهها 1 - تومور نورواندوكرين 2 - كارسينوم نورواندوكرين 3 - تومور نازوفارنكس
: 5402
: 4
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: كارسينوم نورواندوكرين از جمله نئوپلاسمهاي سيستم نورواندوكرين ميباشد كه مشتمل بر ارگانهايي است كه سلولهاي APUD(Amine precursor uptake & decarboxylation) در آنها ناشايعند. در بدن انسان، شايعترين محل كارسينوم، دستگاه GI(Gastrointestinal) و ريه ميباشد. اين تومورها از نظر هيستولوژيك، با واكنشهاي مثبت نسبت به رنگهاي نقره و به ماركرهاي اختصاصي بافتهاي نورواندوكرين مثل NSE(Neuron-specific Enolase)، سيناپتوفيزين و كروموگرانين A مشخص ميشوند. معرفي بيمار: بيمار خانم 74 سالهاي بود كه با مشكل گرفتگي بيني 6 ماهه، اپيستاكسي، آنوسمي و كاهش شنوايي مراجعه كرده بود. در معاينه، تودهاي پوليپوييد و عروقي در نازوفافكس ديده شد. در سيتياسكن، تودهاي هموژن و ايزودانس در نازوفارنكس، بدون خوردگي استخواني وجود داشت. نتيجهگيري: پس از تاييد تشخيص تومور كارسينوييد با واسطه ماركرهاي اختصاصي و با رنگآميزيهاي مخصوص، فاكتورهايي براي پيشبيني بدخيمي تومور وجود دارد. در درمان تومورهاي بدخيم نورواندوكرين، بويژه واريانتهاي مهاجم تومور، كموتراپي سيستميك بويژه cisplatin و etoposide موثر است؛ نقش راديوتراپي، palliative است.